download

درمان دررفتگی مکرر شانه

در رفتگی شانه چیست؟

دررفتگی شانه ، یعنی سر استخوان شانه کاملا ازکاسه یا حفره خارج شود. ساب لاگزیشن یا در رفتگی جزیی شانه ، نوعی دررفتگی شانه است که در آن بخش کروی یا استخوان سر شانه به طور جزئی از مفصل شانه خارج شده و مجددا به جای اصلی بر می گردد. در صورتی که به این بیماری دچار شدید باید برای درمان دررفتگی مکرر مفصل شانه به پزشک مراجعه کنید.

علت در رفتگی مکرر شانه

شانه یکی از مفصل های متحرک بدن انسان است که کمتر در حالت ثابت قرار دارد. که این ویژگی باعث شده که این مفصل بازو جز مفصل های آسیب پذیر در برابر در رفتگی و ساب لاگزیشن قرار گیرد.در بخشی از بیماران ، شانه ای که یکبار دچار دررفتگی شده بعد از اولین در رفتگی ، مکررا گرایش به جا به جایی از محل اصلی دارد. به بیمارانی که در رفتگی مکرر شانه دارند ؛ بیمار با شانه ی متحرک یا عدم ثبات شانه گفته می شود. که این افراد باید درمان دررفتگی مکرر شانه را شروع کنند.

عوامل ایجاد در رفتگی مکرر شانه

شانه ممکن است بعد از یک آسیب شدید دچار دررفتگی شانه شود. مثل زمین خوردن روی یک دست و یا ضربه ی مستقیم به شانه (دررفتگی تروماتیک یا ضربه ای) یا ممکن است بدون هیچ آسیب یا ضربه ای اتفاق بیفتد(دررفتگی آتروماتیک یا غیر ضربه ای) یا بیمارانی که به طور ارثی دارای شلی مفصل (بیمارن مفصل آزاد) هستند. در بیمارانی مثل ورزشکاران پرتابگر یا افرادی که پرتاب های شدید مکرر انجام می دهند ، کپسول داخلی دچار کشیدگی می شود و سرانجام منجر به دررفتگی و یا ساب لاگزیشن (دررفتگی میکروتراماتیک) می شود. یکی از راههای درمان دررفتگی مکرر شانه، میتواند پیشگیری از عوامل ایجاد در رفتگی مکرر و افتادگی شانه باشد.

انواع دررفتگی مکرر شانه

انواع در رفتگی شانه ، بر اساس مسیری که بخش کروی استخوان شانه در ارتباط با حفره دچار جابه جایی می شود ، دسته بندی می شود. اگر در رفتگی فقط در یک جهت ایجاد شده باشد ، در رفتگی یک سویه نامیده می شود. اما اگر در چند جهت ایجاد شده باشد ، در رفتگی چند سویه نامیده میشود. که برای هرکدام ، درمان دررفتگی مکرر شانه هم متفاوت است. بنابراین انواع دررفتگی مکرر شانه شامل موارد زیر می باشد:

یک سویه

که ذاتا ضربه ای می باشد

پیشین

دررفتگی کره در قسمت جلوی حفره اتفاق می افتد. این مورد از سایر موارد شایع تر است.

پسین

دررفتگی کره در بخش ناحیه پشت حفره اتفاق می افتد.

تحتانی

دررفتگی در ناحیه زیرین حفره اتفاق می افتد.

چند سویه

که ذاتا غیرضربه ای می باشد و در افرادی که به صورت مادرزادی دچار شلی مفصل هستند اتفاق می افتد.

در رفتگی مکرر شانه چیست؟


در رفتگی مکرر شانه بر تکرار در رفتگی شانه دلالت دارد. بیماران با گرایش به دررفتگی مکرر یا ساب لاگزیشن مکرر، بیان می کنند که شانه ی متحرک دارند یا دچار عدم ثبات شانه هستند. این مشکل ممکن است پس از یک در رفتگی ضربه ای بوجود بیاید البته بعد از یک زمین خوردن یا آسیب به شانه یا بر اثر سستی کلی رباط ها، یا بر اثر کشیدگی تدریجی کپسول مفصل و یا بر اثر آسیب های مکرر مثلا در ورزش های کششی.

چرا مفصل شانه در معرض دررفتگی مکرر می باشد؟

شانه به صورت بالقوه متحرک است و علت آن این است که استخوان سرشانه نسبت به فضای حفره که عمقی ندارد گردش گسترده تری دارد. بنابراین ثبات شانه به اتصال بافتهای نرم مثل لبروم، کپسول و رباط ها بستگی دارد. زمانی که بر اثر آسیبی که به شانه وارد می شود، در رفتگی از قست جلو اتفاق می افتد ؛ گوی سر شانه بر اثر فشار از حفره ی مفصل بیرون می زند. و این باعث پارگی لابروم ،کپسول و رباط در بخش جلو شانه و در نتیجه ایجاد ضایعه ی بنکارت می کند. گوی سر شانه متمایل می شود به سمت لبه ی جلویی حفره ی شانه و این باعث ایجاد فرورفتگی در گوی سرشانه می شود که به ان ضایعه ی هیل ساک(hill-sach) می گویند. بیمار باید حتما برای درمان دررفتگی مکرر شانه، اقدام کند.

در بخشی از بیمارن ضایعه ی بنکارت به طور کامل معالجه نمی شود و باعث ایجاد ناپایداری در مفصل می شود و مفصل را در برابر دررفتگی های بعدی با آسیب کمتر و جزئی و یا حتی بدون وارد شدن هیچ آسیبی حساس و آسیب پذیر می کند .در حال حاضر ثابت شده است که ، وقتی در جوانی (سن زیر 25 سال) برای اولین بار دچار در رفتگی شانه شود ، احتمال در رفتگی مجدد در شما افزایش می یابد ، یعنی احتمال آن به بیش از 70 الی 90 در صد می رسد. با هر بار دررفتگی ، کپسول بخش پیشین دچار کشیدگی و نازک شده و باعث می شود دررفتگی بعدی نسبتا راحت تر اتفاق بیفتد. در موارد دیگر که فرد به طور ارثی نرمی مفصل دارد؛ مفصل با یک آسیب جزئی یا یک حرکت کششی یا لباس پوشیدن ، دچار دررفتگی می شود. بیمار در این شرایط برای درمان دررفتگی مکرر شانه، باید یک اقدام جدی کند.

تشخیص در رفتگی مکرر شانه

عدم ثبات شانه بر پایه ی علائم بیمار و آزمایشات فیزیکی تشخیص داده می شود. همچنین با بررسی سابقه ی در رفتگی های مکرر که به وضوح قابل تشخیص هستند ویا نیمه در رفتگی هایی که ایجاد نا آرامی و درد می کنند. بیمار با سابفه ی دررفتگی های مکرر، ممکن است بعد از یک آسیب یا ضربه، از در رفتگی شانه رنج ببرد. و بعد از آن با یک آسیب خفیف بدون هیچ آسیب جدی مجددا دچار در رفتگی شود. حال با بررسی سابقه ی دررفتگی، پس از اولین دررفتگی که بر اثر آسیب جدی ایجاد شده است ، به دنبال آن دررفتگی های بعدی به آسانی با یک آسیب جزئی اتفاق خواهد افتاد. بیشتر این بیماران به خودی خود یا با یکسری کمک ، قادر به  کاهش دررفتگی ها می باشند. بیمارانی که دچار نیمه در رفتگی مکرر شانه هستند ممکن است هنگام تکان دادن شانه بدون مشاهده جابه جایی شانه، در حال درد و نا آرامی مشاهده کنید. علت آن نیمه در رفتگی شانه است که معمولا در حرکات پرتابی (دورشدن از محور و چرخش خارجی بازو) در ورزشکاران یا انجام فعالیت های روزانه مثل لباس پوشیدن یا بلند کردن اشیا سنگین می باشد. آزمایشات فیزیکی ، یک شانه ی طبیعی متفاوت را آشکار می کند. تنها نکته ی مثبت ، انجام تست دلهره می باشد. در این تست بازو در حالت آسیب پذیر ، در موقعیت خارجی دور از محور ، قرار داده می شود. در این حالت بیمار احساس درد و نا آرامی می کند و نگران این می شود که شانه دچار دررفتگی شود. بیمار حتما باید برای درمان دررفتگی مکرر شانه اقدام کند. بیمارانی که مبتلا به نرمی رباط هستند، بدون هیچ آسیب جدی دررفتگی کامل یا نیمه در رفتگی اتفاق می افتد. به علاوه وقتی بیمار دچار" شلی رباط  کلی " میباشد؛ ممکن است علائم در هر دو شانه نمایان شود. (در رفتگی دو جانبه یا  نیمه در رفتگی). همچنین بیماران ممکن است شلی مفصل را به صورت در رفتگی های مکرر کشکک زانو  یازانوی  hyper-extended نشان دهند. نتیجه ی تست دلهره در این بیماران ، مثبت می باشد.

آزمایشات تشخیص دررفتگی مکرر شانه

آزمایشات قطعی برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر و ترتیب دادن درمان دررفتگی مکرر شانه وجود دارد.

عکسبرداری ساده یا اشعه ی ایکس

این روش فقط برای بیمارانی که دچار در رفتگی آشکار شده اند و تحت درمان دررفتگی مکرر شانه هستند، مفید است .به این منظور که وجود دررفتگی را نشان دهد.در موارد در رفتگی مکرر شانه،  یکسری بررسی های خاص و مشخص ضایعه ی هیل ساک یا همان فرو رفتگی در قسمت پشت استخوان سر شانه را نشان خواهد داد. در غیر این صورت ، عکسبرداری چندان کارساز نخواهد بود.

ام آر آی یا آم آر آرتروسکوپی

با این روش ضایعه ی بانکرت، مانند ضایعه ی هیل ساک به وضوح نشان داده خواهد شد. در بیماران دارای نرمی مفصل ، آرتروگرافی ، مفصل های بسیارگشاد با  کپسولهای نرم را نشان می دهد.

سی تی یا سی تی آرتروسکوپی

این روش برای نشان دادن ضایعات استخوانی، داخل حفره ی مفصل برای درمان دررفتگی مکرر شانه، بسیار مفید می باشد. مفدار ضایعه ی استخوانی , نوع عمل جراحی را برای پزشک مشخص می کند.

درمان دررفتگی مکرر شانه

زمانی که شانه دچار در رفتگی می شود ، برای درمان درمان دررفتگی مکرر شانه، بلافاصله باید به روش بسته جا انداخته شود که به آن دستکاری شانه بدون نیاز به عمل جراحی باز می گویند. این روش ممکن است نیاز به بیهوشی عمومی یا چند نمونه آرام بخش داشته باشد. وقتی که شانه در می رود و بازو به سمت کنار قفسه ی سینه جا به جا می شود؛ به مدت 3 الی 6 هفته از اسلنگ بی حرکت کننده ی شانه استفاده کنید. در بیماران جوان زیر 25سال یا ورزشکاران مشهور، ممکن است برای جلوگیری از دررفتگی های بعدی ، نیاز به انجام عمل جراحی برای ترمیم ضایعه ی "بانکرت" باشد. زیرا دررفتگی مکرر شانه و تصادفی در این افراد بسیار زیاد اتفاق می افتد.

انواع درمان دررفتگی مکرر شانه

موارد درمان دررفتگی مکرر شانه بستگی به تقاضای کاریردی بیمار و میزان ناپایداری که بیمار به آن مبتلا است بنابر قسمت های ناپایدار، بستگی دارد.

درمان دررفتگی مکرر شانه بدون عمل جراحی

هر بیمار مبتلا به در رفتگی شانه نیاز به انجام عمل جراحی برای درمان دررفتگی مکرر شانه ندارد. بیمارانی که نوع زندگی کم تحرک دارند یا کسانی که فعالیت شدید روزانه یا ورزشی ندارند، تا زمانی که بتوانند فعالیتهایی که منجر به دررفتگی مکرر شانه می شوند را محدود کنند؛ می توانند با بیماری کنار بیایند. با این وجود اگر شانه در موقعیت آسیب پذیر قرار گیرد، خطر در رفتگی، یا ناپایداری علامت دار ، همیشه وجود خواهد داشت.

درمان دررفتگی مکرر شانه با عمل جراحی

میزان تکرار در رفتگی شانه ، به سن افراد بستگی دارد. در ابتدا قبل از فکر کردن به انجام عمل جراحی برای درمان دررفتگی مکرر شانه ، باید مراقبتهای غیرجراحی انجام شود. بیشتر بیماران با استراحت و روشهای فیزیکی قادر به درمان دررفتگی مکرر شانه ی خود می باشند.در بیماران مبتلا به دررفتگی مکرر شانه ، انجام عمل جراحی برای درمان دررفتگی مکرر شانه ضروری است. مطالعات زیادی افزایش احتمالی آرتریت های گلنوهیومرال ترومتیک را ، در بیمارانی با چندین دررفتگی مکرر نشان داده است.

عمل آرتروسکوپی

عمل درمان دررفتگی مکرر شانه ، از طریق سه سوراخ کوچک (پرتال)انجام میشود. ترمیم بنکارت، شامل اتصال دوبارهء مجموعه ی "کپسولولبرال" به حفره ی مفصل شانه است که  از طریق بخیه محکم می شود. امکان همزمان ترمیم کپسولی و محکم کردن کپسول سست نیز امکان دارد. از جمله مزایای این روش ، طبیعتی با حداقل تهاجم می باشد که, عوارض و مدت زمان بستری در بیمارستان را به حداقل می رساند. به علاوه ، این روش اجازه می دهد که پزشک  یک تجسم فوق العاده از کل مفصل شانه داشته باشد همچنین در تشخیص و درمان دررفتگی مکرر شانه  , مثل یک ضایعه ی ALPSA   وآسیب شناسی ارتباطی مثل یک ضایعه ی SLAP بسیار مفید می باشد.

عمل باز

ترمیم بنکارت و ترمیم کپسولی نیز می تواند توسط عمل باز که شامل ایجاد یک برش 3الی 5 سانتیمتری در قسمت جلوی شانه می باشد برای درمان دررفتگی مکرر شانه، انجام شود. این پروسه شامل ایجاد برش از میان ماهیچه های زیر استخوان شانه  می باشد که بعد از جراحی باید دوباره ترمیم شود.

عمل استخوانی

در مواردی که یک ضایعه ی استخوانی قابل توجه در حفره شانه، اتفاق افتاده باشد یا یک ضایعه ی هیل ساک بزرگ وجود داشته باشد ، عمل باز به تنهایی، با شکست مواجه می شود. در چنین شرایطی یک پیوند استخوان به ضایعه ی هیل ساک باید اجرا شود تا درمان دررفتگی مکرر شانه به صورت کامل و صحیح انجام شود..

مراقبت های بعد از عمل جراحی

ممکن است شامل هردو درمان باز و یا آرتروسکوپی شانه باشد. هدف از عمل جراحی برای درمان دررفتگی مکرر شانه ، اتصال مجدد بافت پاره شده به محل اتصال اولیه ، جایی که بافت از استخوان جداشده بود، می باشد. نقطه ای که به احتمال زیاد رباط ازآنجا پاره می شود، گلنوید یا گودی مفصل شانه نامیده می شود. در رفتگی مکرر شانه باعث کشیدگی رباط ها می شود. پرذاختن به بافت شل یا سست در حین عمل جراحی ، ضروری است. عمل جراحی از طریق یک برش کوچک(آرتروسکوپی) یا یک برش باز برای درمان دررفتگی مکرر شانه، انجام می گیرد. بیشتر افراد جوان یا کسانی که فعالیت ورزشی بیشتری انجام می دهند احتمالا بیشتر به عمل جراحی برای ثابت کردن شانه دارند.

بعد از عمل جراحی

بیمار در صورتی که ترمیم آرتروسکوپیک انجام داده باشد در همان روز یا در روز بعد، و در عمل باز بعد از 2 الی 3 روز از بیمارستان مرخص می شود. شانه توسط یک "اسلنگ شانه نگه دار " ثابت نگه داشته می شود که  به سمت بالاوبیرون حرکت نکند؛ همچنین بازو چرخش خارجی نداشته باشد. طبق نوع عمل جراحی انجام شده و استحکام به دست آمده از انجام ترمیم ، شانه به مدت 3 الی 6 هفته در اسلنگ ثابت خواهد ماند. حدود 2 الی 3 هفته بعد از جراحی درمان دررفتگی مکرر شانه، تمرینات ورزشی آغاز می شود. در حدود تقریبا 6 هفته بعد از جراحی درمان دررفتگی مکرر شانه، تمرینات حرکتی کامل و استحکام بخش شانه آغاز می شود.

مدت زمان ترمیم

به طور کلی 2 الی 3 ماه ، بعد از عمل جراحی درمان دررفتگی مکرر شانه حتی با در نظر گرفتن فعالیت های معمول روزانه، بیمار به وضعیت قبل از عمل بر میگردد. حدود 3 الی 4 ماه برای یک ورزشکار معمولی و یا حتی بیشتر برای یک ورزشکار حرفه ای ( بسته به نوع ورزش و نوع مسابقه) طول می کشد تا دوباره به ورزش برگردد.

نویسنده: دکتر افشین اقدامی، متخصص جراحی ارتوپدی


دیدگاهتان را بنویسید

آخرین دیدگاه‌ها

تلفن رزرو نوبت
021-88492508-9
روزهای زوج ، 5 الی 8 بعد از ظهر

آدرس
تهران، خیابان مطهری، خیابان فجر، روبروی بیمارستان جم، بن بست مدائن، ساختمان ارغوان، واحد ۳




آمار بازدید
پیوندها

طراحی سایت و سئو