روماتیسم مفصلی مچ پا و درمان آن

رماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید ) یک بیماری سیستمیک است. منظور این است که بسیاری از قسمت هایبدن انسان ممکن است درگیر این بیماری شده و از آن آسیب ببیند. این بیمار میتوان مفاصل مختلف و متعددی را در بدن انسان مبتلا و درگیر کند. 90 درصد کسانی که رماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید ) دارند در سیر بیماریشان، مفاصل پا یا مچ پایشان درگیر بیماری میشود.

علت روماتیسم مچ پا

علائم و نشانه های روماتیسم مفصلی پا و مچ پا معمولاً در ابتدا در ناحیه جلو پا و انگشتان پا ظاهر میشود. بعد از مدتی پشت مچ پا و سپس مچ پا هم درگیر میشوند. بیماری های دیگری هم هستند که میتوانند علائم و نشانه هایی مشابه رماتیسم مفصلی  در مچ پا ایجاد کنند مانند نقرس، اسپوندیلیت انکیلوزان و پسوریازیس.

هیچکس به درستی نمیداند روماتیسم مفصلی  چرا ایجاد میشود ولی تئوری هایی در این زمینه وجود دارد. زمینه ژنتیکی در بروز رماتیسم مفصلی  دخالت دارد. با این حال یک عامل محیطی و بیرونی مانند ضربه یا عفونت ممکن است موجب شروع رماتیسم مفصلی  شود. در رماتیسم مفصلی  سیستم دفاع ایمنی بدن سرکش میشود و به عوض اینکه به عوامل بیگانه حمله کند بدن خود انسان را عامل بیگانه احساس کرده و به آن حمله میکند. مهمترین محل های حمله سیستم ایمنی در این بیماری مفاصل هستند. به علت ترشح مواد سمی مفاصل آسیب میبینند.

علائم  و نشانه های رماتیسم مچ پا

مهمترین علامت رماتیسم مفصلی  در مچ  پا  "  درد، تورم و خشکی  " است. این علائم و نشانه ها معمولاً در چند مفصل هر دو پا دیده میشوند. درد ممکن است در کف پا یا در پنجه یا مچ پا احساس شود. مفصل ممکن است در لمس گرم باشد. ممکن است میخچه یا پینه در پا بوجود آید و انگشتان پا ممکن است تغییر شکل دهند.

تخریب مفصل مچ پا در روماتیسم مفصلی

ممکن است به علت جابجا شدن استخوان های پشت پا کف پا صاف شود که نتیجه آن درد کف پا در ین راه رفتن است. همراه با علائم  و نشانه های ذکر شده ممکن است علائم  و نشانه های عمومی رماتیسم مفصلی مانند  "  تب، احساس خستگی و کم اشتهایی " در فرد مبتلا دیده شود. تشخیص رماتیسم مفصلی  توسط پزشک با صحبت با بیمار در مورد مشکلات وی، عکسبرداری و انجام آزمایشات لازم است.

درمان رماتیسم مچ پا

درمان روماتیسم مفصلی  معمولا با تجویز داروهایی از طرف پزشک معالج مانند " ناپروکسن، متوترکسات، پردنیزون، سولفاسالازین و مواد حاوی املاح طلا " است. گاهی اوقات از تزریق کورتیکوستروئید در مفصل برای کنترل علائم و نشانه های رماتیسم مفصلی  استفاده میشود. میتوان از کفش های طبی خاصی برای کمک به کاهش درد و دیگر علائم و نشانه های رماتیسم مفصلی  استفاده کرد. از نرمش های خاصی که زیر نظر پزشک متخصص و فیزیوتراپ انجام میشود برای افزایش دامنه حرکات مفاصل و افزایش قدرت عضلات و کاهش درد  و درمان رماتیسم استفاده میشود.

درمان های جراحی رماتیسم مچ پا

جراحی میتواند در درمان تغییر شکل هایی که در انگشتان پاها بدنبال رماتیسم مفصلی بوجود میاید کمک کند. آرترودز یا فیوژن درمان دیگری است که بطور شایعی در این بیماران استفاده میشود. در این عمل جراحی، غضروف مفصل بطور کامل برداشته شده و استخوان ها به یکدیگر جوش داده میشوند. ممکن است در حین این عمل یک یا چند استخوان پا هم برداشته شوند. این عمل جراحی در بسیاری اوقات میتواند درد بیمار را کاهش داده و کارایی پا را افزایش دهد.

درمان دیگری که در سال های اخیر بیشتر متداول شده است آرتروپلاستی یا تعویض مفصل مچ پا است. مشخص نیست که آی این عمل جراحی میتواند مانند تعویض مفصل زانو و زان  نتایج مناسبی داشته باشد یا خیر. جواب این سوال در چند سال آینده بهتر مشخص خواهد شد.

عکس بعد از جراحی رماتیسم مچ پا

 

  • بعد از جراحی رماتیسممچ پا

بعد از جراحی  رماتیسم مفصلی  داروهایی برای کاهش درد در بیمارستان و منزل برای بیمار تجویز میشود. قبل از ترخیص از بیمارستان به بیمار آموزش داده میشود که چگونه با عصا راه برود. در هفته اول بعد از جراحی  رماتیسم مفصلی  بیمار باید پای عمل شده را بالاتر از سطح قلب خود نگه دارد تا متورم نشود. انجام فیزیوتراپی و نرمش های طبی لازم بعد از جراحی  رماتیسم مفصلی  برای حصول نتیجه مناسب ضروری است. بیمار برای مدتی باید برای راه رفتن از عصا استفاده کند و تا مدتی باید کفش های مخصوص طبی بپوشد. معمولاً بعد از گذشت 4-3 ماه از جراحی  رماتیسم مفصلی  بیمار خواهد توانست فعالیت های معمول روزمزه خود را انجام دهد.

  • خواننده گرامی

  • پیشنهاد می شود مطلب "  " را جهت کسب اطلاعات بیشتر مطالعه فرمایید