آمار نشان میدهدکه هرروز ۱۰۰۰۰  نفر ازمردم دچار رگ به رگ شدن و بی ثباتی مچ پا میشوند. آسیبی که یک یا دوتا از لیگامنت های اصلی قسمت خارجی مچ را  دچارکشیدگی میکند وپاره میشود. همانطور که درتصویرزیرمشاهده میکنید این دولیگامنت شامل لیگامنت تالوفیبولار talofibular و لیگامنت کالکانوفیبولارcalcaneofibular میباشد.

1

دربیشترمواردی که بیماران به پزشک برای درمان بی ثباتی مچ پا مراجعه میکنند پزشک به آنها خواهد گفت که چه اقداماتی برای کاهش درد والتهابات مناسب میباشد.پزشک به آنها پیشنهاد میکند که مچ پای خودرا گچ بگیرند ویا از فیزیوتراپی برای افزایش استقامت وقدرت مفصل استفاده کنند تا به طورکامل مفصل آنها ریکاوری واحیا شود. خطوطی که درساختمان یا آناتومی بالانشان داده شده است دولیگامنت خارجی وجانبی اصلی مچ پا میباشد. درحدود ۱۰ درصد از افراد مبتلا به این آسیب اگرچه لیگامنت های آنان بهبود پیداکرده است اما آن آسیب دیدگی میتواند برای آنها در موقعیت های دیگری اتفاق افتد.افرادی  که مستعد این آسیب دیدگی هستند شامل افرادی که رقص باله انجام میدهندکسانی که قبلا تعدادی ازلیگامنت هایشان دچار آسیب دیدگی شده است برای ابتلا به این آسیب دیدگی کاملا آمادگی دارند.

تشخیص

پزشک فیزیوتراپ میتواند آسیب دیدگی وبی ثباتی مچ پای بیمار را با ارزیابی وانجام حرکات روی مچ پا واستفاده از اشعه ایکس برای  تشخیص شیب مچ پا انجام دهد.درمچ پای افراد سالم این شیب درحدود۵ درجه ودرافرادی که ابتلابه بی ثباتی در مچ پا هستند این شیب به ۱۵ تا ۲۰ درجه افزایش پیدا میکند که در عکس برداری توسط اشعه ایکس این آسیب دیدگی کاملا مشخص است. در ادامه به انواع درمان بی ثباتی مچ پا میپردازیم.

درمان بی ثباتی مچ پا

درمان بی ثباتی مچ پا با یک سری ازتمرینات قدرتی برای ماهیچه های خارجی مچ پا آغازمیشود و با تلاش برای جبران لیگامنت های ازدست رفته ادامه پیدامیکند. درحالیکه این درمان برای بیشتر افراد نتیجه بخش میباشد اما برای افرادی که دارای مفاصل باقدرتی هستند مانند رقصنده ها و یا دیگر ورزشکاران اثر کمتری دارد . اگربیمار درابتدا درهنگام انجام فعالیت ها دچار بی ثباتی درمچ پای خودشد باید از یک بند ویا آتل یا در کفش ویا به دور مچ خود استفاده کند . اگرچه این درمان برای برطرف کردن بی ثباتی مچ پا برای انجام فعالیت ها ی هروزه کافی نمیباشد برای درمان بی ثباتی پزشک انجام جراحی را پیشنهاد میکند.

درمان با عمل جراحی

عمل جراحی برروی بی ثباتی مچ پا به دوگروه تقسیم  میشود. گروه اول احیا ویا بازسازی اتوماتیک مچ پا، دراین جراحی لیگامنت ها پاره وکشیده شده در یک موقعیت کوتاه احیا میشوند. دراین جراحی پزشک ازبافتهای خود بیمار برای احیا استفاده میکند که به آن جراحی بروستروم واگر تاندون های بیمار کشیده شده باشد ویامتفاوت باشد از تاندون های لاشه ای که آلوگرافت allograft میگویند استفاده میشود. برای اینجاد ثبات وجلوگیری از آسیب مجدد ریتینا کالیوم retinaculum یا باندهای فیبری بافت ها را باریک میکند تا به نگهداری مچ پادرون لیگامنت ها کمک کند . نوع دوم جراحی تعویض جایگزین لیگامنت های شخص واحیا لیگامنت ها میباشد دراین جراحی لیگامنت ها  به طورکامل با تاندون مچ پای بیمار جایگزین میشود . جراحی که ازتاندون خود شخص استفاده مشود کمترباعث ثبات مچ پا میشود.

2

دربیشترموارد احیا وبازسازی اتوماتیک ممکن وبرجراحی های دیگر ارجح ترمیباشد. مزایای این جراحی معمولا  شامل حرکت کامل مفصل،جراحت کم ودوره احیا وریکاوری سریع میباشد. ازنقاط ضعف این جراحی این میباشد که ممکن است لیگامت ها برای باردوم ازبین بروند واحتیاج به ترمیم مجدد داشته باشند اما این موردبه ندرت اتفاق افتاده است. نتایج بدست آمده از  جراحی بروستروم Broström ، نشان میدهد که این جراحی بسیار عالی عمل کرده است. درحدود ۷۳ درصد ازبیمارانی که این عمل جراحی را انجام داده اند از نتیجه عمل کاملا رضایت داشته اند وشاید فقط یک نفر ازآنها نیاز به عمل جراحی مجدد داشته باشد. درعمل جراحی بازسازی اتوماتیک بافت ها ، به دلیل استفاده از بافت های خودبیمار درهمه مواردنتیجه بخش نمیباشد مثلا برای افرادی که بافت هایشان دچار آسیب دیدگی شده وبرای ترمیم نامناسب میباشند . زمانیکه لیگامنت های پاره  شده دچار آسیب دیدگی فراوانی شده باشند از تاندون آلوگرافت  allograft استفاده میکنیم . درجراحی جایگزین کردن لیگامنت های شخص، به شکاف بزرگتری نسبت به جراحی بازسازی اتوماتیک بافت ها احتیاج داریم  ودوره ریکاوری آن طولانی تر وخطر آسیب به عصب ها وایجاد دردهای مزمن از معایب این جراحی میباشد. پزشکان به ندرت از جراحی جایگزین کردن لیگامنت ها استفاده میکنند به دلیل ازبین رفتن تاندون های مفیدبدن میشود ودوره بعد ازعمل بسیاردردناک وسخت میباشد.

Untitled

درتمام این جراحی ها برای درمان لقی مچ پا ازبیهوشی اپی دورال epidural ، بیهوشی که برای  خانمها هنگام زایمان استفاده میشود ،استفاده میکنند وبرای افرادی که بسیار حساس میباشند میتوانند درطول عمل جراحی بیدارباشند وازبی حسی موضعی استفاده کنند. بستری شدن این بیماران بعدازجراحی دربیمارستان بسیار ضروری نمی باشد. بعدازهردوی این جراحی ها نتایج خوبی بدست می آید و بیمار به مدت طولانی بهبودی حاصل میکنند و بیماری آرتروز دربدن آنها ازبین میرود. بی  ثباتی زانوها باعث ابتلا به بیماری آرتروز نمی باشد. درحالیکه زمانی که استخوان های برخلاف یکدیگر کشیده میشوند ودچار ساییدگی میشوند ،تکراراین روند باافزایش سن، باعث بی ثباتی مفصل میشود وبعداز آن باعث ازبین رفتن غضروف ها وایجاد آرتروز درمفاصل میشود.

بعد از عمل جراحی

بیمارباید ازیک آتل برای محافظت از پا و یا ازچوبدستی ویا عصا هنگام راه رفتن برای جلوگیری ازتحمیل فشار برروی مچ پا استفاده کند. بعدازدوهفته آتل برداشته میشود ودور مچ پا گچ گرفته میشود وبه مدت ۲ الی ۴ هفته برروی مچ پا قرارداده میشود. تمرینات فیزیوتراپی ۶ هفته بعدا ز اینکه محافظ برای پاهنگام پیاده روی گذاشته شد انجام میشود وتا ۱۲ هفته این تمرینات ادامه دارد. بیشتر بیماران بعداز ۱۰ الی ۱۳ هفته احتیاجی به استفاده از آتل برای انجام فعالیت های روزانه خودندارند ومیتوانند به طور طبیعی به فعالیتهای خود ادامه دهند وحتی درفعالیت های ورزشی شرکت کنند. جراحان ارتوپد،همچنین بیمارانی راکه به عمل جراحی مجدد بعداز بازسازی اتوماتیک بافت ها احتیاج دارند را درمان میکنند به دلیل اینکه لیگامنت های این بیماران برای باردوم ازبین رفته است وبیمار به جراحی مجدد نیاز دارد. دراین مواردجایگزین کردن تاندون پیشنهادمیشود.افرادی که جراحی بازسازی لیگامنت های مچ پا را انجام داده اندوتجربه آسیب دیدگی عصب پا وسخت شدن آن را دارند به دنبال جراحی های دیگری برای درمان مچ پا هستند.این شرایط بسیار دشوارمیباشدوباید توسط یک جراح متخصص وباتجربه انجام شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست