آیا بیماری رادیکولوپاتی گردنی می‌تواند عامل بی حسی دستان باشد؟

ستون فقرات گردنی، هفت مهره دارد که قسمت فوقانی ستون فقرات را تشکیل می‌دهند. زمانی که یکی از ریشه‌های عصب در نزدیک مهره‌های گردنی فشرده شوند، عملکرد عصب مربوطه مختل شده یا آسیب می‌بیند. به این عارضه رادیکولوپاتی گردنی گفته می‌شود. در این بیماری، عصب‌های حسی به دلیل بیرون‌زدگی یا فتق دیسک‌های بین مهره‌ای آسیب می‌بینند.
رادیکولوپاتی گردنی به دلیل فشرده شدن و تحریک شدن ریشه‌های عصب در گردن که ناشی از فتق دیسک است باعث درد، بیحسی یا اسپاسم‌های عضلانی در گردن شده که به سمت شانه کشیده می‌شوند. زمانی که ریشه عصب در ستون فقرات گردنی به دلیل التهاب یا فشرده شدن تحریک می‌شود، علائم ممکن است در مسیر عصب در دست و بازو کشیده شوند. برخی علائم اولیه به این که کدام عصب آسیب دیده است بستگی دارد. این درد را درد رادیکولار نیز می‌نامند.

علل و عواملی که احتمال ابتلا به رادیکولوپاتی گردنی را افزایش می‌دهند.

با افزایش سن، دیسک‌ها ارتفاع خود را از دست داده و بیرون می‌زنند. آنها آب خود را از دست داده و شروع به خشک شدن می‌کنند. با کاهش ارتفاع دیسک، مهره‌ها به هم نزدیک می‌شوند. بدن متوجه تخریب دیسک شده و تلاش می‌کند که با ایجاد استخوان‌هایی به نام خار استخوانی قسمت ضعیف شده دیسک را تقویت کند. این خارهای استخوانی باعث خشک‌شدگی ستون فقرات می‌شوند. خارهای استخوانی ممکن است باعث باریک شدن کانال شده و بر ریشه‌های عصب فشار وارد کنند. این تغییرات که معمولاً با افزایش سن رخ می‌دهند، اسپوندیلوز یا آرتروز نامیده می‌شوند و به احتمال زیاد در اکثر سالمندان ایجاد می‌شود.
• رادیکولوپاتی گردنی ممکن است به دلیل وارد آمدن فشار بر ریشه‌های عصب در ستون فقرات که به هر دلیلی ایجاد شده‌اند اتفاق بیفتد
• در افراد جوان، رادیکولوپاتی گردنی ممکن است به دلیل فشار وارده به دلایلی که در زیر توضیح داده می‌شوند اتفاق بیفتد:
• فتق دیسک. این عارضه ممکن است به دلیل فشار ناشی از مواد خارج شده از دیسک اتفاق بیفتد.
• در افراد سالخورده، رادیکولوپاتی گردنی ممکن است به دلیل تغییرات دیژنراتیو در استخوان‌ها یا دیسک‌ها که باعث وارد آمدن فشار بر عصب‌ها می‌شود اتفاق بیفتد. بیماری‌هایی مانند آرتروز ممکن است باعث فشرده شدن عصب شود.
• عواملی که احتمال ابتلا به این عارضه را افزایش می‌دهند عبارتند از استعمال دخانیات، بلند کردن اجسام بیش از ۱۲ کیلوگرم با دست، رانندگی کردن و کار کردن با ابزاری که لرزش ایجاد می‌کنند.
• عوامل کمتر شایع ابتلا به این عارضه عبارتند از وجود کیست‌های سینویال گردنی، آرتریت سلول‌های بزرگ در عروق رادیکولار گردنی، تومورهای ستون فقرات، کوندوروماتوس سینویال در مفصل فاست گردنی و عفونت‌های ستون فقرات.

علائم ابتلا به رادیکولوپاتی گردنی

علائم ابتلا به رادیکولوپاتی گردنی متفاوت بوده و به این که چه عصبی آسیب دیده است بستگی دارد. به عنوان مثال، اگر ریشه عصبی که از مهره C6 عبور می‌کند آسیب دیده باشد، به آن رادیکولوپاتی C6 گفته می‌شود. تصور بر این است که علائم در بیماران بسیار متفاوت هستند. در زیر به برخی انواع و علائم ناشی از ابتلا به رادیکولوپاتی گردنی اشاره می‌کنیم:
علائم رادیکولوپاتی C5 : این باعث ضعیف شدن و درد در قسمت بالای بازو و شانه‌ها می‌شود و ممکن است باعث ایجاد ناراحتی در اطراف تیغه‌های شانه شده و به ندرت هم ممکن است باعث احساس گزگز و بیحسی شود.
علائم رادیکولوپاتی C6 :  این عارضه باعث ضعیف شدن و درد در طول بازو، عضلات دو سر بازویی و عضلات جلوی قسمت بالایی بازو، انگشت نشانه، مچ دست و انگشت شصت دست می‌شود. این عارضه شیوع بیشتری دارد.
علائم رادیکولوپاتی C7 : این عارضه باعث ضعیف شدن یا دردی می‌شود که از گردن به سمت دست کشیده شده و عضلات تریسپ مانند عضلات پشت قسمت بالایی بازو و انگشت میانی را در برمی‌گیرد. این عارضه نیز بسیار شایع است.
علائم رادیکولوپاتی C8 : این عارضه باعث دردی می‌شود که از گردن تا دست ادامه یافته و مشت فرد را ضعیف می‌کند، همچنین باعث درد و بیحسی در قسمت میانی بازو و انگشت حلقه و انگشت کوچک می‌شود.
برخی دیگر از علائم و نشانه‌های ابتلا به رادیکولوپاتی گردنی عبارتند از:
• بیحسی و درد در شانه، بازو و دست
• احساس ضعف در شانه، بازو یا دست
• گردن درد یا سر درد در قسمت پشت سر و احساس گزگز در دست‌ها و انگشتان

تشخیص ابتلا به رادیکولوپاتی گردنی

پزشکان برای تشخیص این بیماری‌ها از روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند که برخی از آنها عبارتند از:
• مطالعه علائم : معاینه‌های مختلف فیزیکی برای بازتولید علائم انجام می‌شوند.
• الکترومیوگرام (ای‌ام جی) و بررسی سرعت هدایت عصبی (ان سی وی)
• اسکن توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن)
• اسکن تصویری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی)

درمان رادیکولوپاتی گردنی

اقدامات درمانی متفاوت بوده و ممکن است از مدیریت علائم تا انجام عمل‌های جراحی را شامل شود که به وضعیت، علائم و سوابق پزشکی بیمار بستگی دارد.

مدیریت پزشکی برای رادیکولوپاتی گردنی

مدیریت پزشکی شامل مصرف دارو برای کاهش درد و اسپاسم‌های عضلانی و تزریق‌های اپیدورال می‌شود. داروهای مصرفی شامل ترکیبی از کورتیکواستروئیدها با داروهای ضدالتهابی و مسکن‌ها می‌شود. داروها ممکن است هم به صورت خوراکی مصرف شوند و هم به صورت تزریقی به شکل تزریق اپیدورال به کار برده شوند. تزریق اپیدورال اگر به صورت مستقیم در ناحیه آسیب دیده تزریق شود، اثربخشی بیشتری دارد.

درمان‌های فیزیکی برای رادیکولوپاتی گردنی

درمان‌های فیزیکی ممکن است شامل گرما درمانی، اولتراسوند، ماساژ، تحریک الکتریکی، کشش، ترکشن ملایم گردنی، انجام تمرین‌های ورزشی و تثبیت شوند.

عمل جراحی برای رفع رادیکولوپاتی گردنی

اگر درد بسیار شدید باشد و در عملکرد فرد تأثیر داشته باشد، انجام عمل جراحی ضرورت می‌یابد. نوع عمل جراحی به وضعیت کلی ستون فقرات، سن و سلامت عمومی بیمار بستگی دارد. برخی از عمل‌های جراحی عبارتند از دیسککتومی (برداشتن دیسک فتق شده) با لامینوتومی (ایجاد سوراخی کوچک در استخوان ستون فقرات گردنی که اطراف نخاع را احاطه کرده است)، لامینکتومی (برداشت دیواره استخوانی) با روش سوزنی (دیسککتومی از طریق پوست) و کمونوکلئولیز (فرایند حل کردن دیسک). عمل‌های جراحی که معمولاً برای درمان رادیکولوپاتی گردنی به کار برده می‌شوند عبارتند از:
دیستککتومی گردنی قدامی: در این عمل جراحی دیسک بیرون زده که باعث ایجاد فشار شده است برداشته می‌شود. غالباً این عمل همراه با علائم دیگری به نام فیوژن گردنی قدامی انجام می‌شود.
فیوژن گردنی قدامی: در این عمل جراحی، دو مهره‌ای که دیسک بین آنها برداشته شده به هم جوش داده می‌شوند.
• علاوه بر اینها، ممکن است عمل‌های جراحی دیگری نیز برای درمان رادیکولوپاتی گردنی به کار برده شوند. تعیین نوع عمل به عوامل متعددی بستگی دارد که مهم‌ترین آن نوع مشکل بیمار است.