آرنج تنیس بازان و درمان

تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان چیست

تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان Tennis elbow یا Lateral epicondylitis شایعترین علت درد آرنج است. درد معمولاً در قسمت خارجی آرنج احساس میشود. علت این نامگذاری شیوع زیاد تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  در بین تنیس بازان است. ( Elbow به معنای آرنج است پس میتوان این بیماری را بصورت تحت اللفظی آرنج تنیس بازان نامید). البته تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  در بسیاری ورزش های دیگر بخصوص آنهایی که با راکت انجام میشوند دیده میشود.

علت تنیس البو یا آرنج تنیس بازان

 

تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  بر اثر التهاب تاندون بوجود میاید. تاندون عضلاتی که در قسمت خارجی ساعد قرار داشته و موجب حرکت مچ و انگشتان دست میشوند در بالای ساعد به سطح خارجی آرنج میچسبند. اینها عضلات اکستانسور و سوپیناتور ساعد هستند. محل دقیق اتصال این تاندون ها سطح خارجی پایین ترین قسمت استخوان بازو است. بر اثر حرکات تکراری که با قدرت زیاد انجام میشوند (مثلاً ضربات مکرری که یک تنیس باز با راکت به توپ وارد میکند) محل اتصال این تاندون ها به استخوان تحت کشش فراوان قرار میگیرد.

بتدریج آسیب هایی بصورت پارگی های میکروسکوپی در این ناحیه ایجاد شده و واکنش بدن به این آسیب ها بصورت التهاب و درد ظاهر میشود. محل اتصال این تاندون ها بر روی یک برجستگی به نام اپی کندیل خارجی است. با خم و راست شدن مکرر آرنج، تاندون های ذکر شده بر روی این برجستگی استخوانی به جلو و عقب میروند و این حرکت در دراز مدت میتواند موجب آسیب به تاندون شود.

گرچه تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  به تنیس بازان منتسب شده است ولی بیشتر در خانمهای خانه دار و کسانی که با دست کارهای سنگین انجام میدهند دیده میشود . در بسیاری مشاغل مثل نقاشی ساختمان، لوله کشی، نجاری، تعمیرکار اتومبیل، آشپزی و قصابی احتمال این آسیب وجود دارد. سن اکثر بیماران مبتلا به تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان بین 30 تا 50 سال است.

130

علائم  و نشانه های تنیس البو یا آرنج تنیس بازان

علائم و نشانه های تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  معمولا بتدریج ظاهر میشود و در عرض چند ماه شدت میابد. تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان معمولا با ضربه یا آسیب منفردی شروع نمیشود. مهمترین علامت تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان " درد و احساس سوزش در قسمت خارجی آرنج  " است.

معمولاً قدرت مشت کردن دست هم کاهش پیدا میکند. علائم و نشانه ها  معمولاً با فعالیت ساعد مثل گرفتن یک راکت یا چرخاندن یک آچار، سفت کردن شیر آب، چرخاندن دسنگیره در، چای ریختن یا دست دادن بیشتر میشود.

تشخیص تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان

تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان بیشتر در دست غالب که معمولاً دست راست است دیده میشود. پزشک معالج ممکن است برای تشخیص تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  از علل دیگری که میتوانند دردهای مشابهی ایجاد کنند از رادیوگرافی ساده و یا ام آر آی و یا الکترومیوگرافی استفاده کند.

درمان تنیس البو یا آرنج تنیس بازان چیست

تنیس البو یا آرنج تنیس بازان بیماری است که بر اثر التهاب محل اتصال بعضی تاندون ها به قسمت بیرونی آرنج ایجاد میشود. در 90 درصد موارد بیماری بدون عمل جراحی قابل درمان است. برای درمان از روش های زیر استفاده میشود.

  • استراحت

اولین قدم در درمان  تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان اینست که باید از ورزش یا فعالیت های شدید بدنی که درد را افزایش میدهند اجتناب کرد.

  • دارو

در درمان تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان ، استفاده از داروهای ضد التهاب مثل سلکوکسیب یا ناپروکسن مفید است.

  • تغییر در طریقه استفاده از وسایل

بطور مثال تغییر اندازه راکت یا سفتی نخ های آن میتواند درد  تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  را کاهش دهد.

  • فیزیوتراپی

درمان تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  بصورت انجام نرمش های کششی و تقویت کننده ساعد و استفاده از ماساژ یخ و یا اولتراسوند و یا تحریک عضلات ممکن است مفید باشد.

  • بریس

بریس های خاصی که دور قسمت بالایی ساعد را میگیرند میتوانند موجب استراحت عضلات و تاندون و کاهش درد تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  شوند.

  • تزریق کورتیکوستروئید

در بعضی موارد ممکن است پزشک معالج تصمیم به تزریق کورتیکوستروئید یا پی آر پی در محل درد  تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  بگیرد.

  • شوک ویو تراپی Shock wave therapy

درمان تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان ، بصورت فرستادن امواج صوتی به ناحیه آرنج بوسیله دستگاه های خاص است.

درمان جراحی تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان

اگر با انجام اقدامات ذکر شده بمدت 6 تا 12 ماه درد تنیس البو  یا آرنج تنیس بازان  بهتر نشد ممکن است عمل جراحی بتواند به بیمار کمک کند. جراحی معمولا بصورت آزاد کردن محل اتصال عضلات اکستانسور ساعد از اپی کندیل خارجی و گاهی آزاد کردن شاخه عمقی عصب رادیال در ناحیه آرنج است. جراحی ممکن است بصورت باز یا به توسط آرتروسکوپ انجام شود.

بعد از جراحی اندام فوقانی به مدت یک هفته در آتل بی حرکت میماند و سپس آتل خارج شده و نرمش های کششی و تقویتی تا دو ماه زیر نظر فیزیوتراپ و پزشک معالج انجام میشود. بیمار معمولاً میتواند بعد از 4 تا 6 ماه به فعالیت ورزشی برگردد. جراحی معمولا در 80 درصد موارد موفقیت آمیز است. البته قدری کاهش در قدرت عضلات ساعد ممکن است بعد از جراحی بوجود آید.