آب آوردن زانو 3

آب آوردن زانو : درمان و علت

116231_1_Layers.psd

آب آوردن زانو چیست؟

آب آوردن زانو اصطلاحی عمومی است که برای جمع شدن مایع اضافه در یا اطراف مفصل زانو بکار می رود و باعث ورم زانو می گردد. پزشکان این بیماری را افوزیون (یا افیوژن) مفصل زانو می نامند. که منجر به درد زانو میشود.

آب آوردن زانو یا التهاب زانو می تواند ناشی از ضربه، استفاده بیش از حد یا یک بیماری یا شرایط زمینه ای باشد. ممکن است پزشک برای تشخیص علت آب آوردن زانو و درمان ورم زانو به گرفتن نمونه از مایع داخل مفصل نیاز داشته باشد  تا آن را برای پی بردن به وجود عفونت، بیماری یا آسیب دیدگی آزمایش کند.

برداشتن مقداری از مایع همچنین به کاهش درد و سفتی مرتبط با آب آوردن زانو کمک می کند. هنگامی که پزشک علت زمینه ای آب آوردن زانو را تشخیص می دهد می تواند درمان مناسب بیماری را برای درمان زانو درد آغاز کند.

آب آوردن زانو 2

علائم و نشانه ها

نشانه ها و علائم آب آوردن زانو به طور معمول عبارتند از:

  • تورم. ممکن است گوشت اطراف کاسه زانو به طرز محسوسی ورم کند. تورم هنگامی آشکارتر است که زانوی مبتلا به بیماری را با زانوی نرمال مقایسه می کنیم.
  • سفتی. هنگامی که مفصل زانو دارای مایع اضافی است، ممکن است شخص قادر به خم یا راست کردن کامل پا نباشد.
  • درد. بسته به علت بوجود آمدن مایع، ممکن است زانو درد زیادی داشته باشد- به طوری که تحمل وزن برای آن غیر ممکن باشد.

چه موقعی به پزشک مراجعه کنیم

در صورت مشاهده موارد ذیل فورا بدنبال مراقبت های پزشکی باشید:

  • اقدام به مراقبت از خود یا داروهای تجویز شده باعث کاهش درد و تورم نمی شوند
  • یکی از زانوها قرمز شده و وقتی به آن دست می زنیم در مقایسه با زانوی دیگر گرم است

علت و دلایل

آب آوردن زانو می تواند بر اثر بسیاری از انواع مختلف مشکلات، از ضربه گرفته تا بیماری ها و شرایط (مختلف) بوجود آید.

1-  آسیب ها

وارد شدن صدمه به هر قسمتی از زانو می تواند باعث بوجود آمدن مایع مفصلی اضافی شود که چنین چیزی دردناک است و موجب آب آوردن زانو می شود. نمونه هایی از آسیب های ناشی از ضربه که می توانند باعث تجمع مایع در یا اطراف مفصل زانو شوند عبارتند از:

  • شکستگی استخوان ها
  • پارگی مینیسک
  • پارگی رباط
  • آسیب های ناشی از استفاده بیش از حد (از مفصل)

2-  بیماری ها و شرایط

بیماری ها و شرایط زمینه ای که ممکن است باعث تجمع مایع در یا اطراف مفصل زانو شوند عبارتند از:

  • استئوآرتریت
  • آرتروز روماتوئید
  • عفونت
  • نقرس
  • نقرس کاذب
  • بورسیت (آماس کیسه های مفصلی)
  • کیست
  • اختلالات خونریزی
  • تومور

آب آوردن زانو 3

3-  عوامل خطرساز

  • سن. آب آوردن زانو بیشتر در افراد بالای55 سال احتمال وقوع دارد.
  • مشارکت ورزشی.  درافرادی که در ورزش هایمستلزم تغییر جهت های ناگهانی مانند بسکتبال مشارکت می کنند احتمال تجربه انواع آسیب های زانو که باعث آب آوردن زانو می شوند بیشتر است.
  • چاقی. اضافه وزن فشار اضافه ای روی مفصل زانومی گذارد که این به آسیب ساییدگی و پارگی کمک کرده به آب آوردن زانو منجر می شود. چاقی خطر استئوآرتریت که یکی از علل همیشگی آب آوردن زانو است را هم افزایش می دهد.

آماده شدن برای ملاقات با پزشک

در حالی که ممکن است بیمار در ابتدا علائم بیماری را به پزشک خانوادگی خود خبر دهد ولی ممکن است پزشک خانوادگی او را به پزشک متخصص در بیماری های مرتبط با آرتروز (روماتولوژیست)، پزشکی ورزشی یا جراحی ارتوپدی ارجاع دهد.

پیش از ملاقات با پزشک بیمار می تواند فهرستی از پاسخ هایش به سوالات ذیل تهیه کند:

- آیا زانوی شما اخیرا آسیب دیده است؟ اگر چنین است، آسیب را به طور دقیق توضیح دهید.

- آیا تفریحی ورزش می کنید؟ اگر چنین است، چه ورزش هایی؟

- آیا هیچ نوع آرتروزی داشته اید؟

- آیا در زانوی خود احساس گرمی می کنید یا زانویتان قرمز به نظر می رسد؟ آیا تب دارید؟

- آیا در خانواده خود سابقه بیماریخودایمنی دارید؟

از پزشک چه انتظاری داشته باشیم؟

در طول معاینه فیزیکی پزشک برای بررسی درد و تورم به فشار دادن قسمت های مختلف زانو نیاز دارد. همچنین برای بررسی دامنه حرکت از بیمار می خواهد تا سعی کند زانویش را در موقعیت های مختلف حرکت دهد.

آزمایش و تشخیص

آب آوردن زانو نشانه یک مشکل زمینه ای زانو است که این مشکل معمولا آرتروز، عفونت یا آسیب دیدگی است. ممکن است پزشک برخی از آزمابش های زیر را برای تشخیص علت زمینه ای تجویز کند:

-         تصویربرداری

این بررسی ها درون مفصل زانو را نشان می دهند و می توانند به تشخیص وجود مایع در مفصل یا بورس کمک کرده اطلاعاتی راجع به علت جمع شدن مایع ارائه کنند.

اشعه ایکس. ممکن است پزشک خواستار آزمایش اشعه ایکس شود تا اطمینان حاصل کند که هیچ استخوانی نشکسته یا جابجا نشده یا تشخیص دهد که بیمار آرتروز ندارد.

سونوگرافی. برای ارزیابی درد و تورم مفصل از این آزمایش تصویربرداری به صورت گسترده ای در اروپا استفاده می شود. این آزمایش که در امریکا هم در حال عمومیت پبدا کردن است ارزان تر از ام آر آی است و می توان از آن برای تشخیص آرتروز یا اختلالات تاندون/رباط استفاده کرد.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (ام آر آی). در صورتی که با دانستن سابقه بیماری، معاینه و اشعه ایکس نتوان علت ورم زانو را تشخیص داد ممکن است بیمار به ام آر آی نیاز داشته باشد. با این آزمایش می توان آسیب های تاندون و رباط را که در آزمایش اشعه ایکس قابل مشاهده نیستند تشخیص داد.

-         آزمایش خون

یک نمونه خون که از دست شما گرفته می شود را می توان برای اثبات موارد ذیل مورد آزمایش قرار داد:

- عفونت

- التهاب

- آرتروز روماتوئید

- بیماری لایم

- اختلالات خونریزی

- نقرس

-         آسپیراسیون مفصل (آرتروسنتز)

در این عمل پزشک (نمونه ای از) مایع درون زانو را بیرون می کشد تا وجود موارد ذیل را بررسی کند:

- خون، که ممکن است از آسیب دیدگی یا اختلالات خونی نشات گرفته باشد

- باکتری، که ممکن است باعث عفونت شود

- کریستال که در نقرس یا نقرس کاذب شایع است

-        آرتروسکوپی

جراح ارتوپد یک لوله کوچک دارای چراغ را همراه با لنز بزرگنمایی (آرتروسکوپ) از راه برش کوچکی وارد زانو کرده درون مفصل زانو را معاینه می کند.

آب آوردن زانو 4

درمان

داروهای ضد درد و عمل های بیرون کشیدن مایع از مفصل زانو علائم بیماری آب آوردن زانو را کاهش می دهند. روش های درمان برای بیماری ها و شرایطی که باعث آب آوردن زانو می شوند فرق می کنند ولی بسته به شدت تورم و سابقه بیماری ممکن است گزینه های درمان آب آوردن زانو شامل موارد ذیل باشند:

-         دارو

داروهایی که برای درمان علائم یا علل زمینه ای آب آوردن زانو مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از:

داروهای ضد درد. اگر داروهای ضد دردی که بدون نسخه به فروش می رسند به اندازه کافی موثر واقع نشوند پزشک داروهای قوی تری را برای کنترل درد تجویز می کند.

آنتی بیوتیک ها. اگر علائم بیماری بر اثر عفونت بوجود آمده باشند پزشک آنتی بیوتیک ها را برای مقابله با عفونت تجویز می کند.

تزریق کورتیکواستروئیدها. این داروهای ضدالتهاب قوی مانند پردنیزون را می توان به صورت خوراکی مصرف یا مستقیما به مفصل زانو تزریق کرد. کورتیکواستروئیدها می توانند عوارض جانبی شدیدی داشته باشند بنابراین نباید آن ها را خیلی زیاد یا برای دوره زمانی خیلی طولانی مصرف کرد.

-         عمل جراحی و دیگر عمل ها

جراحی های کم تهاجمی و دیگر روش های درمان آب آوردن زانو و شایع ترین علل زمینه ای آن عبارتند از:

آسپیراسیون مفصل (آرتروسنتز). بیرون کشیدن مایع از مفصل زانو میتواند به تسکین فشار ناشی از تجمع مایع در مفصل کمک کند. بعد از کشیدن مایع مفصل ممکن است پزشک به مفصل کورتیکواستروئید تزریق کند تا التهاب آن را درمان نماید.

آرتروسکوپی. در این عمل، جراح شکاف کوچکی روی پوست مفصل زانو می زند سپس یک لوله کوچک دارای چراغ (آرتروسکوپ) را به درون مفصل می فرستد. آرتروسکوپ تصاویر لحظه به لحظه از درون زانو را به یک پایانه ویدئویی می فرستد. همچنین ممکن است جراح با استفاده از ابزارهای کوچک و دقیقی که گاهی آن ها را از طریق وصل کردن به آرتروسکوپ در مفصل قرار می دهد بافت رها شده را بردارد یا آسیب دیدگی زانو را ترمیم کند.

تعویض مفصل. در صورتی که تحمل وزن توسط مفصل زانو طاقت فرسا باشد ممکن است پزشک بیمار را برای تعویض زانو به یک جراح ارتوپد ارجاع دهد.

-         خوددرمانی و شیوه زندگی

مراقبت از خود در هنگام آب آوردن زانو مشتمل بر موارد ذیل می باشد:

استراحت.هنگامی که زانو درد دارد و متورم است تا آنجا که ممکن است از انجام فعالیت هایی که مستلزم تحمل وزن توسط زانو است اجتناب کنید.

استفاده از یخ و بالا نگاه داشتن زانو. سرما درمانی می تواند به کنترل درد و تورم کمک کند. هر دو تا چهار ساعت به مدت 15 تا 20 دقیقه روی زانو یخ بگذارید. (برای این منظور) می توان از یک کیسه یخ، سبزیجات یخ زده یا حوله یخ زده که در فریزر سرد شده است استفاده کرد. هنگامی که روی زانو یخ می گذارید زانوی خود را تا بالاتر از سطح قلب بالا ببرید و برای راحتی از بالش استفاده کنید.

داروهای ضد درد. ممکن است داروهاییکه بدون نسخه به فروش می رسندمانند استامینوفن (تیلنول و غیره) یا ایبوپروفن (آسپرین، موترین و غیره) به تسکین درد و سوزش زانو کمک کنند. اگر به داروی قوی تری نیاز دارید از پزشک بخواهید داروی قوی تری تجویز کند.

آب آوردن زانو 5

پیشگیری

آب آوردن زانو معمولا ناشی از یک بیماری مزمن یا ضربه است. به منظور پیشگیری از آب آوردن زانو، با پزشک و دیگر اعضای تیم مراقبت های بهداشتی همکاری کنید تا بتوانید بیماری یا ضربه ای که باعث بوجود آمدن بیماری شده است را کنترل کنید. به عنوان مثال:

به طور منظم به پزشک مراجعه کنید. اگر بیماری مفصلی مزمنی مانند استئوآرتریت، آرتروز روماتوئید یا روماتیسم مفصلی و نقرس دارید به طور منظم به پزشک مراجعه کنید

از دستورات پزشک پیروی کنید. داروهایی که پزشک برای درمان بیماری آب آوردن زانو یا شرایط زمینه ای بوجود آورنده آن تجویز می کند را مصرف کنید. اگر پزشک، فیزیوتراپیست یا مربی ورزشی به شما توصیه می کنند که به خاطر آسیب دیدگی قبلی زانو بند بپوشید حتما این کار را بکنید.

عضلات ران را تقویت کنید. اگر عضلات ران شما ضعیف هستند ممکن است پزشک شما را به یک فیزیوتراپیست ارجاع دهد تا یاد بگیرید چطور برای محافظت بهتر از زانو این عضلات را تقویت کنید.

از زانوهایتان با ملایمت استفاده کنید. اگر اضافه وزن دارید یا به عنوان بخشی از برنامه کاهش وزن قصد شروع تمرینات ورزشی را دارید فعالیتی مانند آیروبیک در آب یا شنا را انتخاب کنبد که فشار مداوم ناشی از تحمل وزن را روی زانو هایتان نگذارد.

نویسنده: دکتر افشین اقدامی، متخصص جراحی ارتوپدی


دیدگاهتان را بنویسید

آخرین دیدگاه‌ها

تلفن رزرو نوبت
021-88492508-9
روزهای زوج ، 5 الی 8 بعد از ظهر

آدرس
تهران، خیابان مطهری، خیابان فجر، روبروی بیمارستان جم، بن بست مدائن، ساختمان ارغوان، واحد ۳




آمار بازدید
پیوندها

طراحی سایت و سئو